فعالیت مبتنی‌ بر شواهد در آسیب شناسی‌ گفتار و زبان|مجهزترین توانبخشی در کرج

فعالیت مبتنی‌ بر شواهد در آسیب شناسی‌ گفتار و زبان|مجهزترین توانبخشی در کرج

 

 

آسیب شناسی‌ گفتار و زبان علمی‌ است که به مطالع ارتباط بین انسانها، اختلالات ارتباطی‌، ارزیابی و درمان آنها می‌ پردازد. چون نتایج کار در حیطه آسیب شناسی‌ گفتار و زبان گاهی‌ اوقات ناماین نیست واقعا مهم است که ثابت شوید از زمان و منابع به طور اخلاقی‌ استفاده می‌ گردد. برای دستیابی به این مهم، در سالهای اخیر، مباحث رو به رشدی در زمینه اهمیت درمان مبتنی‌ بر شواهد (E.B.P) در حوزه آسیب شناسی‌ گفتار و زبان مطرح شده است.

آیا شما با دیدن یک کودک دارای تاخیر زبانی‌ یا لکنت و یا به منظور مدیریت درمان یک فرد دارای سکته مغزئ که دچار افازی شده است، با سوالات زیادی مواجه می‌ شوید؟ اگر بله، برای پاسخگویی به این سوالات چه می‌کنید؟ چگونه می‌ توان با پاسخ گویی به آنها به درمانی موثر کارا دست یافت؟

به منظور درمانی موثر و کارا، آسیب شناسان گفتار و زبان نیازمند مجهز شدن به بانکی از اطلاعات یا شواهد برای حمایت از فعالیتهایشان هستند. این بانک اطلاعات می‌ تواند حاوی اطلاعاتی درباره دفعات رخداد یک حالت، تشخیص، درمان و پیش آگاهی‌ آن باشد. بود از اینکه نیاز به اطلاعات مشخص شد، آسیب شناسان گفتار و زبان می‌ بایست درباره یافتن به روزترین شواهد موجود اقدام کنند. آنها می‌ بایست شواهد موجود در منابع گوناگون را ارزیابی و خلاصه کنند و سپس تصمیم بگیرند که آیا اطلاعات موجود در مدیریت کردن درمان مراجعه کمک خواهد کرد یا نه. آنها باید برای گرفتن تصمیمات مدیریتی (مداخله ای) با مراجعین و خانواده هایشان مشورت کنند و تصمیماتشان می‌ بایست مورد قبول مراجعین باشد. در نهایت، تصمیماتی که توسط آسیب شناسان گفتار و زبان گرفته می‌ شوید باید در راستای بافت و تشکیل سرویس ارائه دهند خدمات (سلامت) باشد.

توضیحات فوق از فرایند فعالیت مبتنی‌ بر شواهد در قالب شش گام زیر خلاصه شده است:

  • ارزیابی مراجعه (تاریخچه گیری، ارزیابی و تست های تشخیصی)
  • تبدیل مشکل بالینی (مراجعه) به یک سال بالینی قابل پاسخ دهی‌
  • جستجو در منابع دنبال شواهد موجود
  • ارزیابی یا ارزش یابی‌ منتقدان کیفیت شواهد
  • برسی‌ قابلیت کاربرد شواهد (به دست آماده) برای مراجعه و در نظر گرفتن موانه ای که ممکن است در اجرا محدودیت ایجاد کنند.
  • استفاده از شواهد در مراقبت و درمان مراجعه و ارزیابی اثرات خوب یا بد آن

اگر ما در پیروی از این گامها شکست بخوریم، در مراقبت مطلوبمان از مراجعه خطر کرده و منابع با ارزشمان را هدر داده و به طور ناخواسته به دست خودمان، فاقد احترام و ارزش می‌ شویم.

استفاده از مدارک در مراقبت سلامت با عناوین گوناگونی که در اصل مانی مشابیه دارند، به کار می‌ رود. مثلا پزشکان از اصطلاح پزشکی‌ مبتنی‌ بر شواهد استفاده می‌ کنند. یکی‌ از پر کار ترین نویسندگان در زمینه پزشکی‌ مبتنی‌ بر شواهد “دیوید ساکیت” یک پزشک کانادائی است. ساکیت، پزشکی‌ مبتنی‌ بر شواهد را این گونه تعریف می‌ کند:

“ استفاده عاقلانه، روشن و از روی وجدان از بهترین شواهد (مدارک) موجود در خصوص مراقبت مراجعین خاص با در نظر گرفتن مهارت بالینی و اولویت های مراجعه”. “فعالیت مبتنی‌ بر شواهد” و “مراقبت بهداشتی مبتنی‌ بر شواهد” بر چسب هایی‌ هستند که رفتار توصیف شده به وسیله “پزشکی‌ مبتنی‌ بر شواهد” را به سایر حرفه های مراقبت بهداشتی متصل کرده ا‌ند.

با توجه به موارد فوق “فعالیت گفتار درمانی مبتنی‌ بر شواهد” را می‌ توان به شکل زیر تعریف نمود:

تصمیم گیری بالینی باز و متفکرانه درباره مداخله (مدیریت درمان” گفتار درمانی مراجعه است که بهترین مدارک موجود را با قضاوت بالینی و اولویت ها و ارزش های مراجعه یکپارچه می‌ کند و اینکه با در نظر گرفتن بافت اجتمایی‌ بزرگتر به منظور به حداکثر رساندن نتایج و کیفیت زندگی‌ مراجعه، خدمات گفتار درمانی ارائه می‌ شوید”

 

 

Related posts