لکنت شکن :: دی . ای . اف و لکنت

دی . ای . اف و لکنت :

بین لکنت ناشی از( دی. ای. اف ) و لکنت واقعی تفاوتهایی وجود دارد . نیلی در سال 1964 افراد لکنتی و غیر لکنتی را تحت شرایط ( ان . ای . اف ) و تاخیر 140 میلی ثانیه ای در پس نورد شنیداری مورد مقایسه قرار داد و گزارش کرد که قضاوت کنندگان توانایی ایجاد تمایز بین گفتار افراد لکنتی تحت شرایط ( ان . ای . اف ) را داشتند . تیزو در سال 1963 بشدت نیلی را مورد انتقاد قرار داد زیرا او لکنتی های را که عمری لکنت کرده بودند با افرادی که تحت شرایط ( دی . ای . اف ) برای اولین بار دچار لکنت می گشتند مورد مقایسه قرارداده بود .

لانگووا و موراوک در سال 1964 افراد لکنتی و کلاتر را تحت شرایط ( دی . ای . اف ) با یکدیگر مقایسه نمودند و پی بردند که افراد لکنتی پیشرفت ( افزایش روانی گفتار ) قابل ملاحظه ای مشاهده می گردید در حالیکه در افراد کلاتر بهمین میزان افت رواین گفتار ایجاد می گردید .

وینگیت در سال 1970 بعدها اظهار داشت که ( دی . ای . اف ) هم در افراد لکنتی و هم در افراد غیر لکنتی منجر به افزایش شدت صدا – ریزش هجا و مدت و زمان آواسازی می گردد لیکن افراد غیر لکنتی تحت شرایط ( دی . ای . اف ) بعد از گفتن چند کلمه اول شروع بع بروز علایم ناروانی می نمایند حال آنکه افراد لکنتی در شرایط ( دی . ای . اف ) بیشتر سه کلمه آغاز بین علایم ناروانی را از خود بروز می دهند .

بین لکنت واقعی و لکنت حاصل از ( دی . ای . اف ) تفاوتهای الکترو هیو گرافی مشهودی می باشد .

لکنت بیشتر روی واکها به وقوع می پیوندد حال آنکه ناروانیهای حاصل از ( دی . ای . اف ) در واکهاو هم خوانها به یک میزان مشاهده می گردد . لکنت بیشتر در قسمتهای آغازین جمله به وقوع می پیوندد و حال آنکه ناروانیهای حاصل از ( دی . ای . اف ) بیشتر در بخشهای بعدی جمله ظاهر می گردد .

 

 

لکنت شکن :: نظریه های مربوط به تاثیر ( دی . ای . ا ف)

نظریه ها :

نظریه های مربوط به تاثیر ( دی . ای . ا ف)  ذهن عده کمی از متخصصین را به خود مشغول داشته است .

 ست و جمل که در این زمینه تحقیق کرده اند  فرض می کنند که عملکرد گفتا ر بر اساس دو سیستم پسنورد یعنی پس نورد حس شنوایی وسیستم پسنورد حس داخل دهانی پی ریزی میگردد . در صورتیکه ایندو سیستم بطور همزمان عمل نکنند اختلالاتی در گفتار بروز خواهند کرد . میزان حساسیت و آسیب پذیری افراد نسبت به این عدم همزمانی متغییر می باشد . لیست و جمیل اظهار می دارند که افراد لکنتی بیشتر بر سیستم پسنورد شنیداری تکیه می کنند .

در حالیکه افرادی که دارای گفتار طبیعی هستند بیشتر بر سیستم پسنوردحس داخل دهانی متکی هستند .

 به ترتیب مشخص می گردد که چرا گفتار افراد غیرلکنتی تحت شرایط ( دی . ای . اف ) دچار از هم گسیختگی می گردد حال آنکه گفتار افراد لکنتی در این شرایط روان تر می گردد .

این امکان نیز وجود دارد که تاخیری که در نتیجه ( دی . ای . اف ) در تولید گفتار اعمال میگردد این فرصت را برای فرد لکنتی فراهم آورد که گفته های خود را بصورت کارآمد تری و با حداقل مداخله عواملی چون تکیه گفتار و دیگر عناصر نوای گفتار زمان بندی نماید .

ونیگیت در سال 1976 پس از مرور چندین پژوهش اینچنین نتیجه گیری کرد که عملکردهای شنیداری نظیر جهت یابی صدا – برتری راه شنوایی … در افراد لکنتی متفاوت از افراد غیر لکنتی می باشد یا حداقل از ثبات کافی برخوردار نیست .

 

 

لکنت شکن ::مدت زمان تاخیر و سطوح بلندی صدا

مدت زمان تاخیر و سطوح بلندی صدا:

بلک یازده نوع مدت زمان تاخیر را مورد ارزیابی قرار داد ( از سطح بدون تاخیر تا سطح تاخیر 300 میلی ثانیه ) و پی برد که اثر خوب ( دی. ای . اف ) در 180 میلی ثانیه به نقطه اوج خود می رسد . وی اینگونه فرض کرد که این نقطه اوج با واج ارتباط دارد.

 لیکن تغییر پذیری هر صدا در واحد های هجایی گوناگون به علاوه تفاوتهای فردی اساس چنین فرضیه ای راسست و متزلزل می سازد.

  فیرفبکز و گاتز در سال 1958 پی بردند که تاخیر 200 میلی ثانیه خوب تر از تاخیر100-300-400 میلی ثانیه می باشد .

دیگر پژوهشگران نیز مدت زمان 180 تا 200 میلی ثانیه را ذکر کرده اند.

تیمونز و بودریو در سال 1972 گزارش نمودند که کودکان کم سن تر بیش از کودکان بزرگتر تحت تاثیر تاخیرهای طولانی مدت قرار می گیرند .

واکنش افراد نسبت به تاخیر درپسنورد شنیداری به سن آنها بستگی دارد

هم  و اتید در سال 1967 از سطوح بلندی 30- 45 – 60 – 75 ( اس . پی . ال  ) بالا ی سطح ( اس . آر . تی آستانه دریافت گفتار ) استفاده نمودند و مشاهده کردند که در افراد طبیعی  سرعت گفتار (دبلیو . پی . ام ) در شرایط تاخیر در پس نورد شنیدار ی طبیعی( ان . ای . اف ) 170 بود که در سطح بلندی اول به 180 افزایش می یافت و در آخرین سطح بلندی مجددا به 170 کلمه در دقیقه می رسید .

از سوی دیگر در افراد لکنتی سرعت گفتار در شرایط ( ان . ای . اف ) 120 کلمه در دقیقه بود  دسی بل  75 که در سطح بلندی بعدی بصورت بی قاعده افزایش می یافت تا اینکه در سطح بلندی اس پی ال به 160 کلمه در دقیقه می رسید .       

  بطور کلی نتایج گویای این مطلب هستند که واکنشهای افراد مبتلا به اختلالات گفتاری مشابه به افراد دارای گفتار عادی نبود .

با افزایش سطح بلندی صدا بتدریج به میزان کارایی تاخیرها افزوده می گردد که بدلیل  رفلکس  صوتی نوهبارکه در نتیجه افزایش سطح بلندی صورت می گیرد می باشد .

 

 

لکنت شکن :: اثرات  تاخیر در پسنورد شینداری

اثرات  تاخیر در پسنورد شینداری :

تاخیر در پسنورد شنیداری اثر قابل ملاحظه ای بر گفتار فردی که در حال صحبت کردن است می گذارد و از این طریق روند بررسی و کنترل شنیداری مختل می گردد و برون ده گفتاری فرد بصورت معناداری تحت تاثیر قرار می گیرد  

لی در سال 1951 نظریه ای  داشت مبنی بر این که تاخیر های 100 تا 150 میلی ثانیه ای منجر به اختلالاتی در سرعت و ریتم و سایر جنبه های گفتاری در افراد عادی می گردد به نحوی که گوینده دچار گیر ( توقف ) کشیده گویی و تکرار و بروز دیگر علایم ناروانی می گردد. لی جهت توصیف گفتار چنین فردی از اصطلاح (لکنت مصنوعی ) استفاده نمود که بعد ها صاحبنظران این حالت را اثر منفی لی نامگذاری نمودند .

فیر بنکر و گاتمن در سال 1958 از اختلالات تولیدی و نا روانی گفتار در افراد عادی با عنوان اثرات مستقیم و از اختلالات ارتفاع و بلندی صوت و واکنشهای ناشی از فشار عاطفی با عنوان اثرات غیر مستقیم ( دی . ای . اف ) یاد کردند . بطور کلی تحت شرایط ( دی . ای . اف ) این موارد در افراد عادی مشاهده می گردد:

تکرار هجا و صدا- کاهش سرعت گفتار – کشیده گویی واکه – افزایش سطح بلندی صدا و کاهش سطح نواسانات و تغییر و تنوعات بلندی و ارتفاع صوت .

 بلک در سال 1955 گزارش کرد که چنانچه فردی تحت شرایط پس نورد شنیداری طبیعی

( ان . ان . اف ) از روی متنی بخواند سرعت خواندن وی کمتر از سرعت طبیعی گفتار او خواهد بود .

اسپیکادر در سال 1954 اظهار داشت که پاسخ هر فرد به ( دی . ای . اف ) با میزان وابستگی وی به علایم درونی یا بیرونی مرتبط است .

ونکا تاجیری در سال 1980 اینگونه نتیجه گیری کرد که ( دی . ای . اف ) عوامل گفتاری در سطح هجا را تحت تاثیر قرار می دهد . باچراخ در سال 1964 اظهار داشت که بنظر می رسد که خانم ها الگوی پاسخ متفاوتی نسبت به ( دی . ای . اف ) می دهند .

 

 

لکنت شکن :: تاخیر در پسنورد شنیداری

تاخیر در پسنورد شنیداری

لی در سال 1950 اولین کسی بود که در مورد اثرات تاخیر در انتقال گفتار به گوشهای گوینده ( تاخیر در پسنورد شنیداری ) گزارشی تهیه نمود . در اوایل دستگاه( دی . ای . اف ) به شکل کاملا ساده ای از تغییر یک ضبط صوت مغناطیسی ساخته می گردید . هر هد  ضبط بصورت جداگانه و همزمان با نوار ضبط صوت تماس پیدا می کرد و سیگنال ( پیام ) شنیداری لحظه ای پس از آنکه ضبط می گردید مجددا پخش می شد . میزان تاخیر بستگی به میزان فاصله بین دو هد ضبط و پخش و سرعت نوار داشت .

گوشی ها سوکت سیمشان به خروجی ضبط صوت وصل می گردید و دکمه شدت ( بلندی ) صدای دستگاه روی درجه حداکثر گذاشته می شد تا مشکل تضعیف سیگنالهای گفتاری توسط بالشتکهای هدفون برطرف گردد . ما در حین صحبت کردن از دو طریق پسنورد گفتاری خود را دریافت می داریم  راه استخوانی و راه هوایی که پسنورد شنیداری تاخیر یافته در راه هوایی  بوجود می آید و آنچه که از طریق راه استخوانی می شنویم بدون تاخیر و بلافاصله به گوش خواهد رسید .